De laatste tijd merk ik dat ik nadenk over wat het eigenlijk betekent om AWARE te zijn.
Voor mij begint het met opletten. Als duikers beleven we de zee op een manier zoals maar weinig andere mensen dat kunnen. We keren terug naar dezelfde riffen, kustlijnen en duiklocaties, en er vallen ons dingen op. We zien de haai die we de vorige keer niet hebben gezien, het koraal dat zich begint te herstellen, de vislijn die verstrikt zit rond een rif of het plastic dat op de zeebodem ligt, waar maar weinig anderen het ooit zullen zien.
Als we goed opletten, beginnen we niet alleen te begrijpen wat er zo mooi is aan de zee maar ook wat er aan het veranderen is — en waar we misschien een steentje aan kunnen bijdragen. Uiteindelijk stelt dit besef ons voor een keuze: we kunnen gewoon toekijken wat er gebeurt, of we kunnen deel uitmaken van de oplossing.
Dat idee staat al vanaf het begin centraal bij PADI AWARE®.
Ruim dertig jaar geleden waren duikers al getuige van het groeiende probleem van zwerfafval onder het wateroppervlak in zee. Zij konden iets zien wat de rest van de wereld niet kon zien. Daarom begonnen we ons een eenvoudige vraag te stellen: Wat als duikers meer zouden kunnen doen dan alleen maar opruimen wat ze vinden? Wat als de dingen die ze onder water zien ons allemaal zouden kunnen helpen het probleem zelf beter te begrijpen?
Die gedachtegang heeft uiteindelijk bijgedragen aan de totstandkoming van het programma Dive Against Debris®, ons paradepaardje op het gebied van burgerwetenschap. Duikers halen niet alleen afval uit de zee; ze identificeren het, registreren het en rapporteren wat ze vinden. Een individuele daad van zorg voor het milieu wordt omgezet in gegevens. En wanneer die waarnemingen door duikers over de hele wereld worden herhaald, kunnen ze helpen onthullen wat er gebeurt op plekken die anders ongelooflijk moeilijk te monitoren zijn.
Vandaag de dag is dat idee nog steeds in ontwikkeling. PADI AWARE zet zich in om ervoor te zorgen dat de vorm van burgerwetenschap onderwater waarmee duikers het voortouw hebben genomen, kan bijdragen aan veel grotere oplossingen, waaronder de wereldwijde inspanningen om plasticvervuiling aan te pakken. Terwijl regeringen blijven werken aan een wereldwijd verdrag inzake plastic, pleiten wij ervoor dat methoden zoals Dive Against Debris worden erkend als een zinvolle manier om in de gaten te houden wat er daadwerkelijk in zee terechtkomt en zich daar ophoopt.
Denk daar eens even over na. Een duiker die een deel van de ochtend besteedt aan het verwijderen en registreren van afval op een plaatselijk rif, kan bijdragen aan iets wat veel groter is dan alleen een opruimactie.
Duikers kunnen een bijdrage leveren aan de oplossing.
En ik denk dat we nog maar net beginnen te begrijpen wat er allemaal mogelijk wordt als we op deze manier over de wereldwijde duikgemeenschap gaan nadenken.
Stel je eens voor dat elke duiker één dag van zijn of haar duikvakantie van een week zou teruggeven aan de plek die hij of zij kwam verkennen. Eén dag om een rif te herstellen, haaien en roggen in kaart te brengen, zwerfafval uit zee te verwijderen en te melden, een lokale natuurbeschermingsorganisatie te steunen of te helpen bij de bescherming van de kustlijn die deze bestemming juist zo bijzonder maakt.
Of stel je eens voor dat je een dag dichter bij huis iets doet door een rivier, meer of stroomgebied schoon te maken, een leefgebied te herstellen, mee te doen aan een natuurbeschermingsproject in de buurt of op te komen voor een plek of diersoort die een stem nodig heeft. Natuurbeheer hoeft niet pas te beginnen als we een duikmasker opzetten en zwemvliezen aantrekken. Uiteindelijk is alles verbonden met de zee, en waar we ook wonen zijn er mogelijkheden om deze te beschermen.
Stel je nu eens voor dat die keuzes worden vermenigvuldigd binnen een van de grootste duikgemeenschappen ter wereld.
Miljoenen individuele daden van rentmeesterschap, die plaatsvinden in gemeenschappen over de hele wereld.
Dat is voor mij waar AWARE Week echt om draait.
Het is niet zomaar een week vol natuurbeschermingsactiviteiten. Het is een uitnodiging om ons meer bewust te worden van de rol die ieder van ons kan spelen bij de bescherming van de plekken waar we van houden, om aandacht te schenken aan wat er om ons heen gebeurt, om te beseffen dat onze daden ertoe doen en om ervoor te kiezen om mee te doen.
Natuurbescherming is nooit iets geweest wat in één week kan worden gerealiseerd. De milieu-uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd, zijn niet van de ene op de andere dag ontstaan, en ze zullen ook niet van de ene op de andere dag worden opgelost. Om de wereldzeeën te beschermen zijn mensen nodig die bereid zijn zich te blijven inzetten — zowel bij vooruitgang als bij tegenslagen, bij wisselende regeringen en veranderende prioriteiten, en op momenten waarop de omvang van de uitdaging overweldigend kan aanvoelen.
PADI AWARE doet dat al bijna 35 jaar, en we bouwen aan een organisatie die in staat is om dit de komende decennia te blijven doen.
Ons werk verandert omdat de uitdagingen waarmee de zee te maken heeft veranderen. We zoeken naar nieuwe manieren waarop duikers waarnemingen kunnen delen die wetenschappers en overheden helpen onze wereldzeeën beter te begrijpen. We breiden de mogelijkheden uit om haaien en roggen te beschermen, versterken onze inspanningen op het gebied van zwerfafval in zee en ontwikkelen nieuwe benaderingen voor het behoud van koraalriffen. Maar het idee dat hieraan ten grondslag ligt, blijft opmerkelijk eenvoudig: mensen beschermen wat ze liefhebben en duikers hebben een buitengewone kans om die liefde om te zetten in daden.
Daarom geloof ik zo sterk in handelen vanuit hoop. Hoop betekent niet dat je doet alsof alles wel goed komt. Het betekent dat je besluit dat de toekomst nog steeds de moeite waard is om voor te strijden.
Soms leidt dat werk tot veranderingen in internationaal beleid. Soms wordt er een rif beschermd. En soms is het gewoon iemand die besluit om een paar uur de tijd te nemen om voor een plek in diens omgeving te zorgen.
Elke keuze doet ertoe. En als genoeg mensen die keuzes maken, keer op keer, dan worden ze iets wat veel groter is dan welke afzonderlijke actie dan ook.
Ze vormen een gemeenschap die is opgebouwd om stand te houden.
Ik hoop dus dat jullie tijdens de AWARE-week om te beginnen eens goed opletten. Kijk eens goed naar de locatie die je dierbaar is – of dat nu een rif aan de andere kant van de wereld is, de duikstek om de hoek, de rivier die door je woonplaats stroomt of de kust waar je vaak je weekenden doorbrengt – en stel jezelf één vraag:
Wat kan ik doen om deze plek in een betere staat achter te laten dan ik hem heb aangetroffen?
Doe dat dan maar.
En blijf gewoon komen.
Voor mij is dat wat het betekent om AWARE TE ZIJN.
Katie Thompson
Algemeen directeur
PADI AWARE Foundation
