Neem de wederzijdse frustratie over de toestand van de duiksector in de jaren ’60, voeg daar een paar lange gesprekken aan toe over wat we eraan moesten doen, gooi vervolgens een fles Johnnie Walker’s finest in het mengsel en je hebt alle benodigde ingrediënten voor de oprichting van de Professional Association of Dive Instructors – of PADI, zoals het beter bekend staat.
In dit artikel onderzoeken we dat opmerkelijke verhaal en delen we enkele leuke feiten over het ontstaan van ’s werelds grootste duikorganisatie.
Een betere manier om te leren duiken
In 1966, in Illinois (VS), bespraken PADI-oprichters John Cronin en Ralph Erickson – respectievelijk verkoper van duikuitrusting en zweminstructeur – verschillende zorgen over de toestand van de duiksector in die tijd. Ze waren van mening dat de duikwereld onprofessioneel was en het onnodig moeilijk maakte voor nieuwe mensen om de sport te betreden. Tegelijkertijd deelden ze ook een duidelijk doel: aspirant-duikers de opleiding, de vaardigheden en het vertrouwen geven die ze nodig hebben om de onderwaterwereld veilig te verkennen.
Van het een kwam het ander en tijdens een aantal gezamenlijke plengoffers met een al snel beruchte fles Johnnie Walker kwamen de twee overeen om een partnerschap aan te gaan en samen te werken aan hun gemeenschappelijke doel: de wereld leren duiken. De eerste stap van dit nieuw gevormde duo was de oprichting van PADI.
Wist je dat? PADI werd opgericht met slechts US$ 30 – een bescheiden start van ’s werelds grootste duikorganisatie.
Hun doel was simpel: mensen de kans geven om essentiële duikvaardigheden op te doen en te genieten van de onderwaterwereld door middel van moderne duikopleidingen. Ze wilden ook dat het bereik van PADI verder zou worden dan de VS en dat PADI in contact zou komen met mensen over de hele wereld. Op die manier wilde PADI zelfverzekerde, goed geïnformeerde duikers creëren die regelmatig duiken en de groei van de sport ondersteunen – een filosofie die al meer dan 60 jaar onveranderd is gebleven.
De duiksector vormgeven
Gezien de wereldwijde PADI-organisatie die we vandaag de dag allemaal kennen, is het moeilijk om je de dagen voor te stellen dat de organisatie slechts uit een kleine gemeenschap van gepassioneerde duikers bestond. Het is misschien nog verrassender om te horen dat PADI de eerste jaren moeite had om op gang te komen en eind jaren zestig slechts 400 leden telde.
Wist je dat? In 1996 werd Jacques Cousteau PADI-lid #4 – een legendarische duiker die toetrad tot de grootste duikgemeenschap ter wereld.
Maar dat zou niet lang zo blijven. Er lagen verschillende mijlpalen in het verschiet. De eerste vond plaats toen Cronin een internationale beurs in New York City bezocht. Daar ontmoette hij Paul Tzimoulis, die later de redacteur van Skin Diver Magazine zou worden. Tzimoulis stelde voor om foto’s van duikers toe te voegen aan de PADI-brevetten. Deze ogenschijnlijk kleine verandering werd doorgevoerd en hielp het wereldwijde bereik van PADI te vergroten.
Wist je dat? In 1973 introduceerde PADI de Master Scuba Diver-kwalificatie – de eerste niet-instructeurskwalificatie in de sector.
De tweede belangrijke mijlpaal kwam aan het eind van de jaren 1970, toen PADI besloot voor alle cursussen eigen multimedia- en lesmateriaal te ontwikkelen voor zowel cursisten als instructeurs. Deze gedurfde stap positioneerde PADI als marktleider in duikopleidingen en onderscheidde het bedrijf duidelijk van concurrerende opleidingsorganisaties in die tijd, terwijl het ook de basis legde voor een aanzienlijke groei op lange termijn.
Wist je dat? In 1988 publiceerde PADI de Encyclopedia of Recreational Diving – de eerste uitgebreide informatiebron voor recreatieve duikers.
De weg wijzen
Tegen het einde van de jaren 1980 was PADI uitgegroeid tot de leider in de duiksector, met duikcursussen over de hele wereld. Door het daaruit voortvloeiende succes en het besef dat zoveel nieuwe mensen de sport omarmden, werd PADI geïnspireerd en gedwongen om de bescherming van het onderwatermilieu te bevorderen door een aantal beschermingsprogramma’s te starten, waarvan er vandaag de dag nog steeds veel in een of andere vorm bestaan.
Wist je dat? In 1991 bracht PADI zijn eerste cursusvideo uit op VHS, te beginnen met Open Water Diver, om duikers te helpen zelfstandig te studeren.
Sinds de oprichting heeft PADI via de PADI AWARE Foundation®initiatieven geïntroduceerd om bedreigde diersoorten te helpen beschermen, oceaanvervuiling te verminderen en ons begrip van de invloed van de mensheid op de oceanen en waterwegen te vergroten.
60 jaar uitmuntendheid – en er zullen er nog vele volgen
Vandaag de dag zijn er meer dan 6.600 PADI-duikcentra en -resorts in meer dan 180 landen en overzeese gebiedsdelen, samen met meer dan 300 werknemers in PADI-kantoren over de hele wereld. PADI heeft meer dan 30 miljoen duikbrevetten uitgegeven. Bovendien vormt de oorspronkelijke visie uit de jaren 1960 nog steeds de focus voor de organisatie, zonder enige verandering in zicht:
“PADI wil de wereldleider zijn in de educatieve ontwikkeling van duikprofessionals en duikliefhebbers.”
Klaar om lid te worden van ’s werelds grootste duikgemeenschap?
Als je hoort hoe ’s werelds grootste duikorganisatie is ontstaan en als je zelf ook PADI-duiker wil worden, dan zit je hier goed. Je kunt je reis meteen beginnen met PADI eLearning. Je kunt ook naar het dichtstbijzijnde PADI-duikcentrum gaan om persoonlijk met een PADI-Professional te spreken.
